Czy można przejść na emeryturę przed pięćdziesiątką i nie martwić się o pieniądze przez resztę życia? Pewien 48-letni Brytyjczyk zgromadził w funduszu emerytalnym aż 800 tys. funtów, ma również setki tysięcy funtów oszczędności i nie spłaca już kredytu hipotecznego. Mimo to nie jest pewien, czy może pozwolić sobie na odejście z pracy. Za jego decyzją stoją nie tylko obawy o przyszłość rynku finansowego, ale również poważne problemy zdrowotne. Eksperci przeanalizowali jego sytuację i przedstawili zaskakujące wyliczenia.
800 tys. funtów w funduszu i dodatkowe oszczędności
Mężczyzna pracuje w sektorze bankowym, który szybko zmienia się pod wpływem sztucznej inteligencji i automatyzacji. Obawia się, że w przyszłości może stracić zatrudnienie, a jednocześnie martwi się, że jego oszczędności emerytalne stracą na wartości w przypadku załamania na giełdzie.
Jak opisuje Jane Denton w serwisie This Is Money, oprócz 800 tys. funtów zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym mężczyzna posiada również 290 tys. funtów na rachunkach ISA, czyli brytyjskich kontach oszczędnościowo-inwestycyjnych. Nie ma też kredytu hipotecznego.
Jego sytuacja finansowa jest więc znacznie lepsza niż przeciętnego mieszkańca Wielkiej Brytanii. Według przytoczonych w artykule danych osoby w wieku 45–54 lat mają zazwyczaj około 80 tys. funtów w oszczędnościach emerytalnych.
Poważne problemy zdrowotne zmieniły jego plany
Największym powodem, dla którego 48-latek rozważa wcześniejszą emeryturę, nie są jednak pieniądze. Mężczyzna przeszedł operację potrójnego pomostowania aortalno-wieńcowego w wieku zaledwie 46 lat, a na początku 2026 roku musiał również poddać się operacji mózgu.
Te doświadczenia skłoniły go do zastanowienia się, czy warto nadal pracować i odkładać pieniądze, zamiast wykorzystać je na spędzanie czasu z rodziną. Ma ośmioletniego syna i chciałby móc cieszyć się życiem, póki pozwala mu na to zdrowie.
Czy 800 tys. funtów wystarczy na resztę życia?
Marianna Hunt, specjalistka ds. finansów osobistych z Fidelity International, przeanalizowała przykładowy scenariusz przejścia na emeryturę w wieku 49 lat. Przyjęła roczne wydatki na poziomie 30 tys. funtów, wzrost kosztów życia o 2,5 proc. rocznie oraz rozpoczęcie pobierania pełnej emerytury państwowej w wieku 67 lat.
Przy założonej średniej stopie zwrotu z inwestycji wynoszącej 6,06 proc. rocznie i opłatach na poziomie 0,41 proc. model wskazał, że mężczyzna mógłby nie wyczerpać oszczędności przed ukończeniem 100 lat. Co więcej, w tym scenariuszu mógłby nadal posiadać majątek odpowiadający ponad 1,5 mln funtów w dzisiejszej wartości pieniądza.
Przy wydatkach wynoszących 40 tys. funtów rocznie sytuacja wyglądałaby jednak znacznie mniej bezpiecznie. Według symulacji kapitał mógłby być bliski wyczerpania przed setnymi urodzinami. Ekspertka podkreśla, że są to jedynie prognozy, a nie gwarancje. Rzeczywiste wyniki zależą między innymi od sytuacji na rynkach, inflacji i przyszłych wydatków rodziny.
Przeczytaj też: Chcesz przejść na emeryturę przed 60-tką? Tyle trzeba mieć odłożone w UK
Wcześniejsza emerytura wymaga dokładnego planu
Istotną przeszkodą jest dostęp do pieniędzy. W Wielkiej Brytanii minimalny wiek wypłaty środków z większości prywatnych programów emerytalnych wynosi obecnie 55 lat, a od 2028 roku ma wzrosnąć do 57 lat. Niektóre osoby mają jednak zagwarantowany wcześniejszy dostęp, a w określonych okolicznościach możliwa jest również emerytura z powodu złego stanu zdrowia.
Dlatego 48-latek musiałby uwzględnić przede wszystkim wykorzystanie oszczędności ISA w latach poprzedzających dostęp do funduszu emerytalnego. Eksperci radzą mu także sprawdzić ubezpieczenie na życie, świadczenia pracownicze i zabezpieczenie finansowe rodziny. Zamiast całkowicie rezygnować z pracy, mógłby rozważyć przejście na część etatu lub mniej stresujące stanowisko.
Wniosek? Nawet 1,09 mln funtów zgromadzonych w emeryturze i oszczędnościach nie oznacza automatycznie, że można bezpiecznie przestać pracować przed pięćdziesiątką. Jednak przy odpowiednim planowaniu wcześniejsze zakończenie kariery może być realną opcją, szczególnie gdy zdrowie i czas spędzony z rodziną stają się ważniejsze niż dalsze powiększanie majątku.