Katastrofa, dzięki której pojawił się człowiek. To był zwyczajny dzień pod koniec kredy. Gigantyczny tyranozaur przemierzał wilgotne lasy, szukając pożywienia, a mniejsze gady kryły się przy brzegach jezior. Nic nie zapowiadało katastrofy, która miała zmienić historię Ziemi. Chwilę później z nieba nadciągnęło piekło. 66 milionów lat temu w okolice dzisiejszego Jukatanu uderzyła gigantyczna asteroida o średnicy około 10 kilometrów. Naukowcy są przekonani, że właśnie to wydarzenie doprowadziło do wyginięcia dinozaurów i połowy wszystkich gatunków żyjących na naszej planecie. Dziś badacze próbują odtworzyć minuta po minucie, jak wyglądał ten koszmar.
Kilka sekund, które zmieniły Ziemię
Na początku mieszkańcy kredowego świata mogli zobaczyć jedynie jasny punkt na niebie. Asteroida przez kilka dni wyglądała jak nieruchoma gwiazda, która z każdą godziną stawała się coraz jaśniejsza. Tuż przed uderzeniem pojawiła się ogromna kula ognia. Powietrze zaczęło syczeć i drżeć, a chwilę później rozległ się potężny huk. Asteroida poruszała się szybciej niż dźwięk, dlatego większość stworzeń nie miała nawet szansy zareagować.
W chwili zderzenia uwolniła się energia trudna do wyobrażenia. Temperatura przekraczała 9 tysięcy stopni Celsjusza, skały natychmiast wyparowywały, a w miejscu uderzenia powstał krater o średnicy około 180 kilometrów i głębokości 20 kilometrów. Wszystko w promieniu tysięcy kilometrów zostało dosłownie spalone.
Przeczytaj też: To był najdłuższy i najcięższy pociąg świata. Do dziś pozostaje rekordzistą
Huragany, tsunami i ogień z nieba
Zaledwie kilka minut po uderzeniu przez planetę przetaczały się fale uderzeniowe. Wiatry osiągały siłę największych huraganów, a temperatura przypominała wnętrze rozgrzanego piekarnika. Lasy zapalały się błyskawicznie. Ponieważ asteroida uderzyła w ocean, gigantyczne ilości wody zostały wyrzucone w powietrze. Powstały megatsunami przekraczające 100 metrów wysokości. Potężne fale niszczyły wybrzeża i wdzierały się głęboko w ląd.
Najgorsze dopiero jednak nadchodziło.
W ciągu godziny atmosfera wypełniła się pyłem, sadzą i rozżarzonymi odłamkami skał. Niebo zaczęło ciemnieć na całej planecie. Ogień spadał z góry niczym deszcz. Ziemia pogrążyła się w mroku. Po kilku dniach świat wyglądał już zupełnie inaczej. Promienie słoneczne niemal przestały docierać do powierzchni Ziemi. Temperatura gwałtownie spadła, a ogromna część roślin obumarła z braku światła.
Do tego doszły kwaśne deszcze. Asteroida uderzyła w region bogaty w siarkę, przez co atmosfera zamieniła się w toksyczną mieszankę gazów. Deszcz miał kwasowość porównywalną z elektrolitem akumulatorowym. Dinozaury, które przetrwały pierwsze godziny katastrofy, zaczęły ginąć z zimna i głodu. Załamał się cały łańcuch pokarmowy.
Katastrofa, dzięki której pojawił się człowiek
Rok po uderzeniu większość wielkich gadów była już martwa. Planeta przypominała skute lodem pustkowie. Przetrwały głównie niewielkie zwierzęta potrafiące ukrywać się pod ziemią lub żyć w wodzie. To właśnie one stały się początkiem nowego świata. Po wyginięciu dinozaurów ssaki mogły szybko się rozwijać i przejąć opuszczone nisze ekologiczne. Naukowcy podkreślają, że bez tamtej katastrofy człowiek prawdopodobnie nigdy by się nie pojawił.
Asteroida, która zakończyła erę dinozaurów, jednocześnie otworzyła drogę do narodzin naszej cywilizacji.