Kiedy 29 kwietnia 2011 roku Kate Middleton poślubiła księcia Williama, oczy milionów ludzi na całym świecie zwrócone były na jej suknię ślubną. Zachwycała koronkowymi rękawami, dopasowanym gorsetem i długim trenem, a projekt szybko przeszedł do historii królewskiej mody. Mało kto jednak wiedział, jak wiele pracy i ostrożności wymagało jej przygotowanie. Przy tworzeniu kreacji obowiązywały bowiem wyjątkowo rygorystyczne zasady, a jeden szczegół może naprawdę zaskoczyć.
Suknia, nad którą pracowano w wielkiej tajemnicy
Za projekt odpowiadała Sarah Burton, dyrektor kreatywna domu mody Alexander McQueen. Kreacja została wykonana z połączenia satyny, koronki i jedwabnego tiulu. Jej klasyczny fason nawiązywał do tradycji królewskich sukien ślubnych, ale jednocześnie miał nowoczesny, elegancki charakter. Szczególną uwagę zwracała koronka zdobiąca gorset, rękawy i spódnicę. Nie była to jednak zwykła dekoracja. Każdy element miał swoje znaczenie, a jego przygotowanie wymagało ogromnej precyzji. Prace nad suknią utrzymywano w ścisłej tajemnicy aż do dnia ślubu. Nawet osoby zaangażowane w jej wykonanie musiały zachować dyskrecję.
Krawcowe musiały myć ręce co 30 minut. Powód był bardzo ważny
Jedną z najbardziej zaskakujących informacji dotyczących sukni ujawniła Royal School of Needlework, prestiżowa brytyjska szkoła haftu artystycznego mieszcząca się w Hampton Court Palace. To właśnie jej pracowniczki, absolwentki, wykładowczynie i studentki pomagały zespołowi Alexandra McQueena w przygotowaniu koronkowych zdobień. Ich zadaniem było precyzyjne wycinanie delikatnych motywów z koronki, a następnie ręczne umieszczanie ich w odpowiednich miejscach na materiale.
Praca wymagała tak dużej dokładności, że wprowadzono specjalne zasady higieny. Krawcowe musiały myć ręce co 30 minut, aby na jasnej koronce i jedwabnych niciach nie pozostały żadne zabrudzenia. To jednak nie wszystko. Igły wykorzystywane podczas pracy wymieniano co trzy godziny. Musiały być zawsze ostre i czyste, ponieważ nawet najmniejsza niedoskonałość mogła wpłynąć na wygląd haftu. Co ciekawe, stosowano również bardzo krótkie odcinki nici, nieprzekraczające 30 centymetrów. Dzięki temu ograniczano ryzyko zabrudzenia materiału podczas wielogodzinnego haftowania.
Koronka skrywała symboliczne przesłanie
Suknia Kate nie była jedynie wyjątkowo elegancką kreacją. Projektantka zadbała również o to, aby poszczególne elementy nawiązywały do historii i tradycji Wielkiej Brytanii. Na koronkowych aplikacjach znalazły się motywy czterech roślin symbolizujących poszczególne części Zjednoczonego Królestwa:
- Róża reprezentowała Anglię.
- Oset symbolizował Szkocję.
- Żonkil nawiązywał do Walii.
- Koniczyna była symbolem Irlandii Północnej.
Wszystkie te motywy zostały ręcznie wycięte z koronki i umieszczone na sukni oraz welonie. Wykorzystano przy tym tradycyjną irlandzką technikę koronkarską Carrickmacross, której początki sięgają XIX wieku. W pracy połączono między innymi francuską koronkę Chantilly i angielską koronkę Cluny. W ten sposób kreacja stała się hołdem dla rzemiosła i tradycji różnych części Zjednoczonego Królestwa.
58 guzików i tren długi na niemal trzy metry
Kolejnym detalem, który pokazuje, jak wiele uwagi poświęcono projektowi, było wykończenie pleców sukni. Znalazło się tam aż 58 obciągniętych materiałem guzików, które tworzyły elegancką linię biegnącą wzdłuż koronkowego gorsetu. Nie mniej imponujący był tren. Mierzył 2,7 metra, czyli prawie dziewięć stóp, i efektownie układał się za panną młodą podczas jej wejścia do Opactwa Westminsterskiego.
Projektantka Sarah Burton zadbała również o wyjątkowy kształt spódnicy. Miała ona przypominać rozwijający się kwiat, a odpowiednio ułożone warstwy satyny i fałdy nadawały jej lekkości oraz objętości. Warto dodać, że przy tworzeniu sukni pracowała także 19-letnia hafciarka. Była najmłodszą osobą w zespole Royal School of Needlework zaangażowanym w ten wyjątkowy projekt.
Tajemnica aż do dnia ślubu
Przygotowania do królewskiego ślubu wzbudzały ogromne zainteresowanie mediów. Przez wiele miesięcy spekulowano, kto zaprojektuje suknię Kate i jak będzie ona wyglądać. Wybór Sarah Burton udało się utrzymać w tajemnicy aż do momentu, gdy panna młoda pojawiła się przed Opactwem Westminsterskim.
29 kwietnia 2011 roku miliony widzów mogły po raz pierwszy zobaczyć gotową kreację. Suknia natychmiast stała się jednym z najgłośniejszych projektów w historii królewskiej mody, a jej charakterystyczna koronka i długie rękawy inspirowały później kolejne ślubne stylizacje. Za eleganckim wyglądem kryła się jednak ogromna praca wielu osób, setki godzin ręcznego haftowania i rygorystyczne zasady, których przestrzeganie było niezbędne, by każdy detal prezentował się perfekcyjnie.
Przeczytaj też: Karol i Camilla „poprosili Kate Middleton o zmianę imienia”
Dziś, ponad 15 lat po królewskim ślubie, suknia Kate Middleton nadal pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych kreacji ślubnych na świecie.