Operacja tarczycy miała pomóc 22-letniej Lydii wrócić do zdrowia i normalnego życia, lecz po wybudzeniu ze znieczulenia zaczęła odczuwać niepokojące dolegliwości. Pojawiły się mrowienie, bolesne skurcze mięśni oraz wyczerpanie, które początkowo uznano za przejściową reakcję organizmu po zabiegu. Sześć lat później skutki komplikacji nadal wpływają na jej zdrowie, codzienne funkcjonowanie i drogę zawodową.
Niepokojące powikłania po operacji tarczycy
Lydia przeszła operację tarczycy z powodu nadczynności tego gruczołu. Wcześniejsze leczenie farmakologiczne nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, dlatego zdecydowano o zabiegu. W tamtym czasie kobieta rozpoczynała pracę jako wykwalifikowana pielęgniarka i wiązała swoją przyszłość z rozwojem kariery w szpitalu. Jak opowiedziała dziennikowi „Daily Mirror”, niemal natychmiast po odzyskaniu świadomości wiedziała, że dzieje się coś niepokojącego. Personel tłumaczył, że niski poziom wapnia bywa czasowym następstwem operacji i objawy powinny ustąpić przed wypisaniem jej ze szpitala.
Mrowienie i skurcze nie mijały mimo leczenia
Kobieta otrzymywała wapń dożylnie, jednak dolegliwości nie ustępowały. Z czasem zaczęła odczuwać także wibracje przechodzące przez ciało, zwykle rozpoczynające się w stopach i obejmujące później nogi. Mrowienie pojawiało się również w dłoniach oraz na twarzy, a następnie doszły silne skurcze mięśni.
Jej stan prowadził do kolejnych wizyt na oddziale ratunkowym i ponownych pobytów w szpitalu z powodu zbyt niskiego stężenia wapnia we krwi. Lydia musiała również przejść następną operację związaną z powikłaniami. Dopiero po około sześciu miesiącach od pierwszego zabiegu lekarze ustalili przyczynę utrzymujących się problemów.
Diagnoza po sześciu miesiącach
U Lydii rozpoznano przewlekłą niedoczynność przytarczyc. To schorzenie oznacza niewystarczającą pracę niewielkich gruczołów znajdujących się w okolicy tarczycy, które odgrywają ważną rolę w regulowaniu gospodarki wapniowej organizmu. Zaburzenia ich działania mogą prowadzić między innymi do mrowienia, skurczów oraz znacznego osłabienia.
Uszkodzenie przytarczyc jest jednym ze znanych możliwych powikłań operacji tarczycy. Według organizacji Parathyroid UK trwała niedoczynność przytarczyc dotyczy około jednego na dziesięciu pacjentów poddawanych takim zabiegom. W przypadku młodej pielęgniarki konsekwencje okazały się długotrwałe i wymagały stałego leczenia.
Przeczytaj też: Był farmaceutą i jako jeden z pierwszych przyjął szczepionkę przeciw COVID. Nie przypuszczał, jak dramatycznie odmieni to jego życie
Siedem tabletek dziennie i zmiana pracy
Obecnie Lydia przyjmuje każdego dnia siedem tabletek wapnia oraz witaminę D. Podkreśla, że terapia wymaga regularności i uważnego monitorowania stanu zdrowia, ponieważ długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek wapnia może wiązać się z ryzykiem problemów, między innymi dotyczących nerek. Z tego powodu pozostaje pod opieką lekarzy.
Choroba zmieniła także jej sytuację zawodową. Długie dyżury i fizyczne obciążenie na oddziale szpitalnym stały się trudne do pogodzenia z nieprzewidywalnymi objawami, dlatego Lydia przeniosła się do pracy w opiece środowiskowej, w bardziej dostosowanym wymiarze godzin. Wsparcie daje jej również internetowa grupa osób z niedoczynnością przytarczyc, gdzie może rozmawiać z ludźmi mającymi podobne doświadczenia.